Muda czyli marnotrawstwo. Słowo to pochodzi z języka japońskiego a jego znaczenie w kontekście lean management wynika z trzech typów czynności jakie zachodzą wewnątrz organizacji. Są to:

  1. Czynności dodające wartość, czyli takie które są cenne z punktu widzenia klienta i za które jest on gotowy zapłacić.
  2. Czynności niedodające wartości, czyli takie które z punktu widzenia klienta są zbędne i powinny być wyeliminowane.
  3. Konieczne czynności niedodające watości, czyli takie które pasują do punktu powyższego ale muszą mieć miejsce w organizacji gdyż bez nich nie będzie się dało dostarczyć klientowi wartości.

Z powyższego wynika że organizacja powinna dążyć do eliminacji tych czynności, które nie niosą wartości dla klienta. Wyróżnić możemy wiele rodzajów mudy a głównimi jej typami są:

  • Nadprodukcja – zbyt wiele zbyt szybko.
  • Braki – błędy pracowników i maszyn, problemy z jakością.
  • Zbędne zapasy – nadmierne zapasy materiałów, produktów.
  • Niepoprawne sposoby wytwarzania – zastosowanie złych narzędzi, procedur, metod.
  • Nadmierne transportowanie – zbędne przemieszczanie ludzi, materiałów czy informacji.
  • Bezczynność – okresy przestoju spowodowane brakiem lub opóźnieniem w dostawie materiału lub informacji.
  • Zbędny ruch – niewłaściwa organizacja przestrzeni roboczej, brak ergonomii.
  • Zbędna kontrola – tam gdzie nie ma takiej potrzeby.
  • Niewykorzystany kapitał intelektualny – nie korzystanie z umiejętności, kreatywności i innowacyjności pracowników.
  • Nadmierne zużycie mediów – zasilanie nieużywanych pomieszczeń.